« وَ إِذَا السَّماءُ فُرِجَتْ » [ المرسلات 9 ] . درپى اين حوادث سوراخها و رخنه‌هائى در آسمان پديد ميگردد . « وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً » [ النبأ 20 ] . و درهاى بسته آن گشوده مىشود ، گوئى كه تمامى جو آسمان دربها است « فكانت ابوابا » . « وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ وَ نُزِّلَ الْمَلائِكَةُ تَنْزِيلًا » [ الفرقان 25 ] . چنان مينمايد كه آيهء فوق بروش آيهء « يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ » باشد ، به اين بيان كه آسمان شكافته مىشود ، و سازمان كنونى آسمانيش بر هم مىخورد و به حالت و صورت ابرى ، گازى رجعت مينمايد . اما اين معنى چندان سازش با چهرهء ادبى جمله ندارد ، زيرا « باء » بالغمام ظاهرا براى سببيت است ، و روى اين اصل انشقاق آسمان بوسيلهء ابرها خواهد بود ، اما چگونه ابريست كه اين سقف مستحكم بلند را ميشكافد ؟ العلم عند اللّه . گمان ميرود اين غمام همان باشد كه در آيهء : هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِكَةُ ياد شده است . اين است رستاخيز آسمان ، و گمان نرود كه در چنان حادثه‌اى در آفرينش وقفه ايجاد شود ، بلكه آفرينشى دگر آغاز خواهد شد . * * *